Update

 

Inmiddels hebben wij een brief ontvangen waarin staat dat het leerlingenvervoer voor komend schooljaar wordt toegekend. Daar zijn we uiteraard blij mee, want de onzekerheid van de afgelopen periode was enorm.

 

Toch blijft er een wrange nasmaak achter. In de brief staat namelijk ook dat er volgend jaar opnieuw gekeken kan worden naar alternatieven, zoals zelfstandig fietsen of reizen met het openbaar vervoer.

 

Dat klinkt misschien logisch op papier, maar in de praktijk voelt het alsof er onvoldoende wordt gekeken naar de situatie van het kind. Lotte zit niet voor niets op een cluster 3-school. Haar ondersteuningsbehoefte verdwijnt niet ineens volgend jaar. De uitdagingen waar zij nu tegenaan loopt, zijn er dan nog steeds.

 

Voor ons gezin zijn de genoemde alternatieven bovendien niet realistisch. Ik heb zelf geen rijbewijs en er is niemand in mijn omgeving die structureel dagelijks kan rijden. Dat is geen kwestie van onwil, maar simpelweg onze situatie.

 

Wat mij daarnaast verbaast, is dat de permanente toekenning die Abby jaren geleden heeft gekregen nu blijkbaar geen zekerheid meer biedt. Een permanente toekenning zou juist rust en duidelijkheid moeten geven voor de toekomst. Nu voelt het alsof die zekerheid alsnog ter discussie wordt gesteld.

 

Voor dit schooljaar zijn we opgelucht dat het vervoer geregeld is, maar de zorgen voor de toekomst zijn daarmee niet verdwenen. Ik blijf het moeilijk vinden dat ouders van kinderen in het speciaal onderwijs telkens opnieuw moeten uitleggen waarom hun kind vervoer nodig heeft, terwijl de beperkingen en ondersteuningsbehoeften niet zomaar verdwijnen.

 

Wat mij misschien nog wel het meest zorgen baart, is dat er soms vooral naar leeftijd wordt gekeken. Alsof een jaar ouder automatisch betekent dat een kind zelfstandig kan reizen. Maar zo werkt het niet. Een kind groeit ouder, maar een beperking verdwijnt niet automatisch zodra de gemeente vindt dat zelfstandig reizen een optie zou moeten zijn.

 

Voor nu is er opluchting, maar ook veel vragen over hoe er naar de toekomst wordt gekeken. Want leerlingenvervoer is voor veel van deze kinderen geen luxe, maar een noodzakelijke voorziening om überhaupt passend onderwijs te kunnen volgen.