Een dag Efteling op Lotte’s manier

 

Onlangs ging Lotte op schoolreisje naar de Efteling. Voor veel kinderen is dat een dag vol spanning, attracties en plezier. Voor Lotte was het vooral een dag waarin ze heel veel moed heeft moeten verzamelen.

Lotte heeft last van prikkelgevoeligheid en vindt veel attracties spannend. Daarnaast is ze doodsbang voor het donker, wat bepaalde attracties extra moeilijk maakt. Waar andere kinderen vooral nieuwsgierig en enthousiast zijn, kan dat voor haar juist zorgen voor angst en spanning.

In de weken voorafgaand aan het schoolreisje heeft de juf de klas goed voorbereid. Attracties werden uitgelegd, er werd besproken wat ze konden verwachten en de kinderen werden in groepjes ingedeeld. Die voorbereiding hielp om alles iets voorspelbaarder te maken, iets wat voor Lotte heel belangrijk is.

Toch bleek het in de praktijk best zwaar voor haar. Attracties zoals de Droomvlucht vond ze erg eng en daar zijn ook tranen gevallen. Het is niet makkelijk om iets te doen wat je eigenlijk spannend of zelfs beangstigend vindt, zeker niet in een druk en onbekend park.

Maar wat zo knap is: Lotte is ondanks haar angst toch stap voor stap haar comfortzone uit gegaan. Ze is meegegaan in attracties die ze spannend vond en heeft dingen gedaan waarvan ze vooraf misschien dacht dat ze het niet zou durven. En uiteindelijk bleek dat ze sommige dingen zelfs mooi en leuk vond.

Ook de Piraña was zo’n moment. Op de foto’s was goed te zien hoe spannend ze het vond, maar ze heeft het wél gedaan. En nog belangrijker: ze heeft er samen met haar vriendinnen uiteindelijk ook van genoten.

Het was bovendien een hele warme dag, met temperaturen rond de 34 graden. Lotte kan slecht tegen hitte en daar word ze al snel niet lekker van, wat het allemaal nog zwaarder maakt.

Toch kijkt ze terug op een dag waarop ze ondanks alles heeft meegedaan, geprobeerd heeft en trots mag zijn op zichzelf. Niet omdat alles makkelijk ging, maar juist omdat ze bleef proberen terwijl het moeilijk was.

De Efteling werd voor Lotte geen zorgeloze dag vol achtbanen, maar een dag waarop ze liet zien hoeveel moed er in haar zit. En dat is misschien wel de mooiste uitkomst van allemaal.

Eenmaal thuis keek ze er trots op terug en had hele mooie verhalen.